با گفتن این ذکر زائر امام رضا(علیه‌السلام) شوید

با گفتن این ذکر زائر امام رضا(علیه‌السلام) شوید

 

زیارت امام رضا

مهم‌ترین ادب که مرحوم علامه مجلسی در بحار نیز ذکر کرده‌اند دل شکسته است یعنی در عین حال که آداب ظاهری‌اش مهم بوده و سر جای خود باید به آن توجه شود، اما آدم با دل شکسته برود. لذا بعضی خوبانی بود می‌خواستند بروند مشهد اگر دلشان آمادگی نداشت این قدر صلوات می ‌فرستادند، یارئوف می ‌گفتند که این دل بشکند آماده شود، در حقیقت این دل شکسته و لطیف شده، اذن دخول است بعد وارد می‌شدند و استفاده می ‌کردند.

دیدن یار مهربان و همراه دلسوز، یعنی امام صلح و مهربانی امام رضا علیه السلام، فرصتی است که دور و نزدیک بودن نمی شناسد، درهای آسمان و زمین همه به سمت مشهد الرضا باز است ، هر کجا باشیم می توانیم زیارت کنیم. می توانیم از پشت میز کارمان ، در خیابان هنگام قدم زدنم ،در پارک و... مستقیم به آقا وصل و متوسل شویم و سفره دل بگشاییم .
 

نماز جماعت در احادیث

نماز جماعت در احادیث

 

احادیث راجع به نماز جماعت

1. برتری نماز جماعت

ان رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم قال:
صلاة الجماعة افضل من صلاة الفرد بخمس و عشرین درجة.
پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود:

فضیلت نماز جماعت بیست و پنج برابر نماز فرادا می باشد.

«وسائل الشیعة/ج 5/ص 374»

2. حکمت نماز جماعت

عن الرضا علیه السلام قال:
انما جعلت الجماعة لئلا یکون الاخلاص و التوحید و الاسلام و العبادة لله الا ظاهرا مشکوفا مشهورا.

امام رضا علیه السلام فرمود:
علت تشریع نماز جماعت آن است که اسلام و توحید و بندگی و اخلاص به خداوند متعال در معرض دید عموم و ظاهر و مشهور در میان مردم باشد.

«وسائل الشیعه/ج 5/ص 372»

خلاصه ای از زندگی نامه امام رضا (ع)

خلاصه ای از زندگی نامه امام رضا (ع)

 

امام رضا (ع) هشتمین امام شیعیان است

امام رضا (ع) هشتمین امام شیعیان از سلاله پاک رسول خدا (ص) و هشتمین جانشین پیامبر مکرم اسلام (ص) است. بنابر نظر مشهور مورّخان وی در یازدهم ذی قعده سال ۱۴۸ هـ. ق، در مدینه منوّره متولد شد. نام مبارکش، علی، کنیه آن حضرت، ابوالحسن و دارای القاب متعددی از جمله؛ رضا، صادق، ‏صابر، فاضل، قرة ‏اعین المؤمنین و... هستند، اما مشهورترین لقب ایشان، «رضا» به معنای «خشنودی» است.

پدر بزرگوار امام رضا، امام موسی کاظم (ع) پیشوای هفتم شیعیان بودند که در سال ۱۸۳ ﻫ.ق، به دست هارون عباسی به شهادت رسیدند، و مادر گرامیشان نجمه (تکتم) نام داشت.

امام رضا (ع) در مدینه، پس از شهادت پدر، امامت بر مردم را بر عهده گرفت، و به رسیدگى امور پرداخت، شاگردان پدر را به دور خودش جمع کرد و به تدریس و تکمیل حوزه علمیه جدش امام صادق (ع) مشغول شد و در این راستا گام هاى بزرگ و استوارى برداشت.

مدت امامت حضرت رضا(ع)، حدود ۲۰ سال طول کشید، که ۱۷ سال آن در مدینه و سه سال آخر آن در خراسان گذشت.

در مورد تعداد فرزندان آن حضرت اختلاف وجود دارد، برخی امام جواد(ع) را تنها فرزند ایشان دانسته و گروهی نیز فرزندان دیگری را برای حضرتشان بر­می­شمارند.
 

چهار نوع حجاب که در قرآن به آن اشاره شده است

چهار  نوع حجاب که در قرآن به آن اشاره شده است 

 

حجاب در لغت به معنای پرده و پوشش آمده است

حجاب در لغت به معنای پرده و پوشش آمده است. استعمال این کلمه، بیش‎تر به معنای چیزی است که مانع از رویت شود و از همین روست که قرآن در جایی عبارت «من وراء حجاب: از پسِ پوششی» (شوری: ۵۱) می‌آورد که کنایه از غیب و جایی است که قابل رویت نیست. در ادامه این مطلب را به نقل از سایت تسنیم می‌خوانیم.

در قرآن به کدام وجه حجاب اشاره شده است؟
واژه حجاب، به طور مطلق به معنای پوشش و به طور عَلَم (مشهور شده) برای رعایت امر خداوند در خصوص پوشش زن و مرد نامحرم در قبال یکدیگر است.

این کلمه از آن جهت مفهوم پوشش می‎دهد که پرده، وسیله‎ی پوشش است، ولی هر پوششی حجاب نیست؛ بلکه آن پوششی حجاب نامیده می‎شود که از طریق پشت پرده واقع شدن صورت ‎گیرد.

حجاب، به معنای پوشش اسلامی بانوان، دارای دو بُعد ایجابی و سلبی است. بُعد ایجابی آن، وجوب پوشش بدن و بُعد سلبی آن، حرام بودن خودنمایی به نامحرم است؛ و این دو بُعد باید در کنار یکدیگر باشد تا حجاب اسلامی محقق شود؛ گاهی ممکن است بُعد اول باشد، ولی بُعد دوم نباشد، در این صورت نمی‎توان گفت که حجاب اسلامی محقق شده است. 

هاروت و ماروت و آموزش مقابله با سحر به مردم

هاروت و ماروت و آموزش مقابله با سحر به مردم 

 

وظیفه هاروت و ماروت آموزش سحر به مردم به منظور مقابله با سحر ساحران و ابطال آن بود

در تفسیر عیاشی و قمی در مورد آیه «و اتبعوا ما تتلوا الشیاطین علی ملک سلیمان» از امام باقر آمده‌ است: «پس همین که سلیمان از دنیا رفت، ابلیس سحر را درست کرد، آن را در طوماری پیچید و بر پشت آن طومار نوشت: این آن علمی است که آصف بن برخیا برای سلطنت سلیمان بن داوود نوشته، و این از ذخائر گنجینه‌ های علم است، هر کس چنین و چنان بخواهد، باید چنین و چنان کند، آنگاه آن طومار را در زیر تخت سلیمان دفن کرد، سپس ایشان را به در آوردن راهنمایی کرد، بیرون آورد و برایشان خواند. درنتیجه کفار گفتند: پس اینکه سلیمان بر همه ما چیره گشت به خاطر داشتن چنین سحری بود، ولی مؤمنین گفتند: سلطنت سلیمان از سوی خدا بود.

مأموریت و وظیفه هاروت و ماروت آموزش سحر به مردم به منظور ایستادگى و مقابله با سحر ساحران و ابطال آن بود.

مأموریت هاروت و ماروت از زبان قرآن مجید و ائمه اطهار(علیهم السلام)
در قرآن مجید آمده است که دو فرشته نازل شده به سوى مردم، یعنى هاروت و ماروت، به مردم سحر آموزش مى دادند، نه براى این که مردم از آن در جهت کارهاى خلاف و از جمله تفرقه بین زن و شوهر استفاده کنند، بلکه در جهت مقابله با سحرِ شیاطین و ساحران آن را به کار بندند. (بقره (2)، آیه 102)
 

میلاد حضرت معصومه سلام الله علیها مبارکباد

میلاد حضرت معصومه سلام الله علیها مبارکباد

 

صدای شادی افلاکیان از کوچه پس کوچه های مدینه به گوش می رسد. از خانه ساده و با صفای امام کاظم علیه السلام ، نوری به آسمان برخاسته است. ستاره ها نورانی تر شده اند و ماه، همچون خورشید می درخشد. صدای گریه ای سکوت آسمان ها را شکسته، انتظار عاشقانه پدری را به پایان رسانده، و لب های پر از نور پیشوای هفتم را به لبخند زینت داده و بر اماممان، حضرت رضا علیه السلام همدمی بخشیده، تا زینبی دیگر برای حسینی دیگر باشد. آری، مدینه از شمیم فاطمه معصومه علیهاالسلام معطر شده است

حضرت فاطمه معصومه (س) در سال 173 هجری در مدینه دیده به جهان گشود و در خانه ای بزرگ شد که پدری چون امام کاظم (ع) و برادری چون حضرت رضا (ع) در آن می زیست.

نام مادر آن حضرت را «خیزران»، یا «نجمه» یا «اروی» گفته اند که بانویی لایق و پاک و با ایمان بود و چون حضرت رضا (ع) را به دنیا آورد، به لقب «طاهره» آراسته شد.

فاطمه معصومه (س) در دامان ایمان و پاکی رشد کرد و در چشمه عفاف و عصمت و علم و حکمت به طهارت روح و جان رسید. نسب و تبارش نبوی، فاطمی و علوی بود. جدّ او از طرف مادر از نسل امام حسن مجتبی (ع) و از طرف پدر از نسل امام حسین (ع) بود. از این رو در زیارت نامه اش خطاب به او گفته می شود: «السلام علیکِ یا بنتَ الحسنِ و الحسین».

عبادت و ادب، شاخ و برگ روییده بر آن «سرو پاک دامنی» بود. ویژگی های روحی و خصایص فردی و خلق و خوی والایش سبب شده بود که ا ورا کریمه خاندان رسالت بنامند و با این لقب در زبان عالمان و فقیهان شیعه از او یاد می شد؛ لقبی که از میان بانوان اهل بیت، تنها مخصوص او بود.

لقب های دیگر او هر کدام گویای فضایل اوست؛ همچون: «محدّثه»، «عابده»، «مِقدامه» و «معصومه». این القاب پاک، یادآور حضرت زهرا (س) است که حضرت معصومه (س) هم شرافت و نجابت را از آن بانو به ارث برده است. 

فرق بین حلم و کظم غیظ

فرق بین حلم و کظم غیظ

حضرت آیةالله‌ شیخ محمدتقی آملی (قدس‌سره) : برای جلوگیری از صفت غضب دو راه ممکن است، یکی حلم و دیگری کظم الغیظ یعنی فروخوردن غیظ و خشم.

حلم عبارت است از صفتی نفسانی و حالتی روحانی که از آن به سکونت نفس و آرامش خاطر تعبیر می‌کنند که با ورود امر ناملایمی، شخص زود از جا بدر نمی‌رود. اما کظم غیظ، عبارت از این‌که شخص، حالت سکونت و آرامش را به خود بدهد که آن تحلّم است و این امری است عارضی برخلاف حلم که فطری انسان است.

اگر کسی حلیم باشد از غضب نابجا و مذموم جلوگیری می‌کند و نمی‌گذارد چنین غضبی وارد دل شود ولی صاحب کظم غیظ از غضب وارد شده جلوگیری می‌کند. به ‌عبارت دیگر حلم در شخص حلیم مانند صفت عدالت است در شخص عادل که نمی‌گذارد از او معصیت صادر شود ولی کظم در آدم کاظم حکم توبه را دارد نسبت به شخص تائب. مثال حلم مثال آب است که فطرت آن این است که همیشه به طرف سرازیری متمایل است و پایین می‌رود ولکن تحلم (کظم غیظ) مثال آبی است که به ‌وسیله تلمبه یا ادوات برقی بخواهد برخلاف جریان طبیعی‌اش به سمت بالا برود. 

با این حساب روحی که دارای حلم است افضل است از روحی که تنها کظم غیظ دارد؛ و البته در کنترل غضب اولی آسان‌تر است از دومی. زیرا در دومی میان غضب و کظم غیظ جنگ واقع می‌شود تا کدام غالب شوند و کدام مغلوب، ولی در شخص حلیم، غضب اصلاً پیدا نمی‌شود.

مردم جامعه بر سه دسته‌اند: دسته‌ای شریف و مافوق من هستند و دسته‌ای مشروف‌اند یعنی مادون من‌اند و دسته‌ای هم با من مساوی‌اند؛ اما آن دسته که مافوق هستند مانند: پدر، استاد، معلم، برادر و پیرمردان و سالخوردگان، پس اگر چنان‌چه من این‌قدر صبر و تحمل نداشته باشم که در مقابل آن‌ها خشم خود را فرو نشانم پس پاداش بزرگی و حقوق آن‌ها چه می‌شود؟ 

دعای افزایش برکت در خانه و مغازه

دعای افزایش برکت در خانه و مغازه 

 

جهت رونق کاسبی :
 هر کس با  ایمان این آیات را در روز پنج شنبه اول ماه با نیت خالص و توجه به خدا و معنی آن بنویسد و آن را شخص کاسب یا تاجر آن را در منزل خود یا دکان خود نگاه دارد رزق او و کاسبی او بسیار شود و برکت در اموال و کاسبی او به ظهور رسد

 آیات ۲۸ و ۲۹ سوره حدید :
 یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَآمِنُوا بِرَسُولِهِ یُؤْتِکُمْ کِفْلَیْنِ مِن رَّحْمَتِهِ وَیَجْعَل لَّکُمْ نُورًا تَمْشُونَ بِهِ وَیَغْفِرْ لَکُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ لِئَلَّا یَعْلَمَ أَهْلُ الْکِتَابِ أَلَّا یَقْدِرُونَ عَلَى شَیْءٍ مِّن فَضْلِ اللَّهِ وَأَنَّ الْفَضْلَ بِیَدِ اللَّهِ یُؤْتِیهِ مَن یَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِیمِ

 منبع : خواص آیات قرآن کریم ص ۱۶۷ و ۱۶۸

خیر و برکت اموال :
خاصیت این آیات خیر و برکت است در اموال و اشجار و اثمار و حفظ آن از آفات و بلایا . چون کسی را این امور مطلوب بود روزه گیرد و طهارت کند و این آیات را در کاسه نو با نیت خالص و توجه به خدا و معنی آن بنویسد و آن را از آب پاک پر کند و به همان آب آن آیات را بشوید و آن را در سرا یا دکان یا مزرعه بریزد مقصود حاصل شود
 

آقا جان تولدت مبارک

آقا جان تولدت مبارک

برای رهایی از بیماری حسادت چه باید کرد؟

برای رهایی از بیماری حسادت چه باید کرد؟

 
با مطالعه تاریخ اسلام و توجهی به قرآن کریم، به راحتی و وضوح به جریان هایی بر میخوریم که ریشه در این رذیله اخلاقی دارند؛ رذیله ی اخلاقی که ریشه ی بسیار ی از ناهنجاری ها و جنایات بزرگ است ...


یکى از ریشه هاى اصلى تمام بدى ها، رذیله حسادت است؛ رَأْسُ الرَّذَائِلِ الْحَسَدُ; سرچشمه صفات رذیله حسد است.» و از دام هاى بسیار خطرناک شیطان به حساب می آید، همان دامى که در نخستین روزهاى آفرینش بشر کار خود را کرد و فرزند آدم (علیه السلام) «قابیل» را به کام خود فرو کشید و دستش را به خون برادرش «هابیل» آلوده کرد و اولین جنایت تاریخ زندگی انسان اتفاق افتاد: طَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ اَخِیهِ فَقَتَلَهُ فَاَصْبَحَ مِنَ الْخَاسِرِینَ: نفس سرکش او، وى را مصمّم به کشتن برادر کرد و او را کشت و از زیانکاران شد.

امیرمؤمنان (علیه السلام) می فرمایند: «صحّة الجسد من قلّة الحسد» حسد تشخیص انسان را دچار خطا می سازد و عبادت های انسان را خراب می کند، فضایل اخلاقی را نابود ساخته و عمر انسان را کوتاه می کند.

جنایت بعدی مربوط به داستان حضرت یوسف (علیه السلام) است آنگاه که برادران او از روی حسد تصمیم به قتل او گرفتند و او را در چاهی افکندند. (به خاطر بیاور) هنگامى را که یوسف به پدرش گفت: «پدرم! من در خواب دیدم که یازده ستاره و خورشید و ماه در برابرم سجده مى کنند».