سفارش امام علی(ع) درباره به دست آوردن مکارم اخلاق
مساله اخلاق و تهذیب نفس، در اسلام از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است، بطوری که از اهداف نزول قرآن کریم تربیت اخلاقی، تهذیب انسان و رشد و هدایت جامعه است و خصلتهای اخلاقی را ملاک ارزش انسان میداند.
امام علی(ع) در سفارشی برای به دست
آوردن مکارم اخلاق میفرمایند: "بر شما باد به تحصیل مکارم اخلاق، که آن،
مایه رفعت و سربلندی است؛ و دوری کنید از خویهای پست، که آن، انسانهای
شریف را پست میکند و مجد و بزرگواری را از بین میبرد1".
از ایشان درباره مکارم الاخلاق سوال
شد، فرمودند: " گذشت از کسی که به تو ظلم کرده، رابطه با کسی که با تو قطع
رابطه کرده، عطا به آن کس که از تو دریغ داشته است و گفتن حق اگر چه بر ضد
خودت باشد2".
آن حضرت همچنین فرمودند: "در راه کسب مکارم اخلاق پشتکار و پایداری ورزید3".
دهها سؤال بیپاسخ درباره مقبره کورش

محل مرگ کورش کجاست؟
درباره مرگ کورش دوم (مشهور به کورش کبیر/ کورش بزرگ) در سال 529 پیش از میلاد، امروزه موضعگیریهایی زیادی وجود دارد. برخی این مسئله را یک رخداد سخت در تاریخ دانسته و معتقدند که مرگ کورش، مرگ یک انسان بزرگ بود. از سویی بسیاری نیز معتقدند که مرگ کورش، نقطه پایان بسیاری از جنگها، خشونتها و خونخواریها بود. چه اینکه او شخصیتی بود در پی قدرت و بخش عظیمی از زندگی خود را صرف تجاوز به دیگر سرزمینها نمود. گذشته از این قضاوتها، نکتهای که جالب به نظر میرسد، چگونگی مرگ کورش کبیر است.
گزنفون (یکی از مورخین یونانی) معتقد است که کورش در بستر بیماری از دنیا -به مرگ طبیعی- رفت. از سویی دیگر، اکثر مورخین قدیم معتقدند که کورش کبیر در جنگ کشته شد.
هرودوت (مورخ مشهور یونانی) درباره مرگ کورش میگوید که کورش دوم، پس از فتح بابل (بابیلون)، خواست ماساژتها (قومی سلحشور در حوالی آراکس- رود سیحون در ازبکستان امروزی-) را مطیع و سرزمین آنها را تصاحب کند. هرودوت معتقد است که دلیل تجاوز کورش کبیر به سرزمین ماساژتها این بود که کورش کبیر، خود را از جهت نژاد برتر از دیگران میدانست. همچنین بر سرزمین ماساژتها ملکهای (به نام تومیریس Tomyris) حکومت میکرد، که کورش قصد داشت او را به مالکیت خود دربیاورد! ملکه ماساژتها در ابتدا، پیامی برای کورش فرستاد و او را از جنگ و خونریزی برحذر داشت، لیکن کورش توجهی به سخن تومیریس نکردد، او با تمام قوا در فکر حمله و تصاحب سرزمین ماساژتها بود. ارتش هخامنشی به سرزمین ماساژتها وارد شد، در مراحل اولیه نبرد، هخامنشیان پیروزیهایی کسب کردند، اما در ادامه پیروزی از آن ماساژتها شد. بخش عظیمی از ارتش متجاوز هخامنشی تارومار شد، کورش کبیر نیز کشته شد.
تاریخچه و فلسفه پیاده روی اربعین حسینی

تاریخچه پیاده روی اربعین
روزهای منتهی به اربعین سالار شهیدان
امام حسین (ع)، همه جا را بوی زیارت و خاک کربلا میگیرد و عاشقان با پای
پیاده تن به زیارت مولایشان می شتابند. اما به راستی چه راز و سری در این
کار نهفته است و چه تاریخچهای پشت این پیاده روی عظیم خودنمایی میکند؟!
فلسفه و تاریخچه پیاده روی اربعین حسینی
پیادهروی
اربعین عبارت است از حرکت شمار زیادی از مسلمانان شیعه به سمت شهر کربلا،
در جنوب بغداد، به منظور جمع شدن همهٔ آنها در چهلمین روز پس از کشته شدن
حسین بن علی، سومین امام شیعیان در واقعهٔ عاشورا. گفته میشود پیادهروی
اربعین در زمان حکومت صدام حسین ممنوع بود.
روایات متعددی در خصوص
زیارت امام حسین (ع) با پای پیاده داریم که اجر و ثواب معنوی زیادی دارد.
به حدیثی از امام صادق (ع) در اهمیت زیارت امام حسین (ع) با پای پیاده
اشاره میکنیم:
قَالَ أَبُو عَبْدِاللَّهِ (ع):
«یَا حُسَیْنُ
مَنْ خَرَجَ مِنْ مَنْزِلِهِ یُرِیدُ زِیَارَةَ قَبْرِ الْحُسَیْنِ بْنِ
عَلِیٍّ ص. إِنْ کَانَ مَاشِیاً کَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِکُلِّ خُطْوَةٍ
حَسَنَةً وَ مَحَى عَنْهُ سَیِّئَةً حَتَّى إِذَا صَارَ فِی الْحَائِرِ
کَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ الْمُصْلِحِینَ الْمُنْتَجَبِینَ [الْمُفْلِحینَ
الْمُنْجِحِینَ]حَتَّى إِذَا قَضَى مَنَاسِکَهُ کَتَبَهُ اللَّهُ مِنَ
الْفَائِزِینَ حَتَّى إِذَا أَرَادَ الِانْصِرَافَ أَتَاهُ مَلَکٌ فَقَالَ
إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص. یُقْرِؤُکَ السَّلَامَ وَ یَقُولُ لَکَ
اسْتَأْنِفِ الْعَمَلَ فَقَدْ غُفِرَ لَکَ مَا مَضَى».
ادامه مطلب ...
۱۳ توصیه امام صادق(ع) برای پیادهروی اربعین

پیادهروی در مراسم اربعین یک توفیق عظیم و وصف ناپذیر است
رفتار نیکو با همراهان، کمگویی، فراوان به یاد خدا بودن، صلوات فرستادن، کمک به نیازمندان در سفر، از جمله مواردی است که امام صادق(ع) در آداب پیادهروی اربعین بیان فرموده است.
پیادهروی در مراسم اربعین یک توفیق
عظیم و وصف ناپذیر است که برای بهرهوری بیشتر از این سفر معنوی لازم است
تا زائرین آدابی را رعایت کنند.
توفیق رفتن به زیارت سید و سالار
شهیدان در مراسم اربعین آن هم با پای پیاده، شامل عاشقان شوریده حالی
میشود که با شیدایی خاص خود این سفر عشق را در مینوردند تا نهایتا کام
تشنه خویش را با وصال به معشوق سیراب کنند. این سفر عشق را آدابی نورانی
است که امام صادق(ع) در ضمن حدیثی به آنها اشاره میفرماید که در ادامه
میخوانیم:
1. رفتار نیکو با همراهان
«حُسْنُ الصَّحَابَةِ لِمَنْ یَصْحَبُک»؛ خوشرفتاری با همراهان.
توجه
به ارزشهاى اخلاقىِ اسلام در سفر زیارتی، این مسافرت معنوی را بسیار
شیرین و جاذبهدار میکند. یکی از این ارزشهای اخلاقی که رعایت آن پسندیده
است؛ رفتار نیکو با همراهان است. انسان باید به هم سفر خویش به دید زائر
امام نگاه کند و نهایت احترام، ادب، مهربانی، خوش خلقی، و تواضع را داشته
باشد و اگر احیانا در طول سفر بر اثر محدودیت امکانات، ازدحام جمعیت، خستگی
راه یا بیماری، با بدخلقی او مواجه شد، با سعه صدر و مدارا آن را مدیریت
کند.
ادامه مطلب ...
فضیلت و ثواب پیاده روی اربعین

احادیث امام صادق (ع) در خصوص پیاده روی برای زیارت امام حسین (ع)
گزیده ای از زندگی کریم اهل بیت امام حسن علیه السلام

امام حسن مجتبی علیه السلام در شب نیمه رمضان سال سوم هجری در مدینه چشم به جهان گشود و حدود هفت سال از دوران زندگی پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم را درک کرد و پس از آن حضرت حدود سی سال با پدر بزرگوارشان علی بن ابی طالب علیه السلام ملازمت داشت. بعد از شهادت امیرالمؤمنان علیه السلام به مدت ده سال عهده دار مقام امامت بودند و در 28 صفر سال پنجاه هجری در سن 47 سالگی به دستور معاویه بن ابی سفیان و به دست جعده دختر اَشْعَثِ بنِ قِیس مسموم شد و بر اثر همان زهر به شهادت رسید.
حکومت اموی پس از تحمیل صلح بر امام حسن علیه السلام گرچه به بسیاری از اهداف خود رسیده بود، ولی هم چنان وجود امام حسن علیه السلام مانع از به اجرا درآوردن برخی از نیّات پلید آنان بود. از جمله اهدافی که معاویه دنبال می کرد تعیین جانشین برای خود بود. وی از اجرای این تصمیم که برخلاف مفاد صلح نامه او با امام حسن علیه السلام بود وحشت داشت و می دانست که اگر در زمان حیات آن حضرت به چنین کاری دست بزند، بدون شک با مخالفت شدید حسن بن علی علیه السلام روبه رو خواهد شد. بر این اساس تصمیم گرفت از هر راه ممکن امام علیه السلام را به شهادت برساند. پس از بررسی های زیاد جعده همسر امام حسن علیه السلام را مناسب ترین فرد برای تحقق بخشیدن به این هدف پلید دید. آن گاه به صورت محرمانه و با ارسال صدهزار درهم به جعده، به او قول داد که اگر امام حسن علیه السلام را به شهادت برساند او را به همسری یزید درخواهد آورد. بدین وسیله جعده آن حضرت را با ریختن زهر در آب آشامیدنی مسموم کرد و طولی نکشید بر اثر آن، امام حسن علیه السلام به شهادت رسید. ادامه مطلب ...
بر اساس نوشته های بعضی کتابهای تاریخی، نام مادر حضرت رقیه(علیهاالسلام)، امّ اسحاق است که پیشتر همسر امام حسن مجتبی (علیهالسلام) بوده و پس از شهادت ایشان، به وصیت امام حسن (علیهالسلام) به عقد امام حسین (علیهالسلام) درآمده است. در مورد تاریخ تولد حضرت رقیه چیزی معلوم نیست.
در تعداد دختران امام حسین و نامهای آنها اختلاف وجود دارد. آنچه از منابع بدست می آید امام حسین علیه السلام دارای چهار دختر بنامهای فاطمه کبری، فاطمه صغری، سکینه و رقیه بوده است.
اصل وجود دختری چهار ساله برای امام حسین علیه السلام در منابع شیعی آمده است. در کتاب کامل بهائی نوشته علاء الدین طبری (قرن ششم هجری) قصه دختری چهار ساله که در ماجرای اسارت در خرابه شام در کنار سر بریده پدر به شهادت رسیده، آمده است. اما در مورد نام او، آیا رقیه بوده یا فاطمه صغری و... اختلاف است.
دختر سه چهار ساله اباعبدالله الحسین (ع) که در سفر کربلا همراه اسرای اهل بیت بوده و در شام ، شبی پدر را به خواب دید و پس از بیدار شدن بسیار گریست و بی تابی کرد و پدر را خواست . خبر به یزید رسید . به دستور او سر مطهر امام حسین (ع) را نزد او بردند و او از این منظره بیشتر ناراءحت و رنجور شد و همان روزها در خرابه شام ( که محل اقامت موقت اهل بیت بود ) جان داد . (505) البته درباره این دختر و شهادتش ، میان مورخین نظر واحدی وجود ندارد .
خردسالی این دختر و عواطفی که نام و یادش و کیفیت جان باختنش و مدفن او برمی انگیزد شگفت است و شیعیان به او علاقه خاصی دارند . محل دفن او کنار یک بازارچه قدیمی و با فاصله از مسجد اموی در دمشق قرار دارد و چندین بار تعمیر شده است . آخرین تعمیر و توسعه در سال 1364 شمسی از سوی ایران آغاز شد و پس از چند ادامه مطلب ...
چرا امام جواد (ع) را باب المراد (باب الحوائج) مینامند؟

حجت الاسلام و المسلمین سعیدیان کارشناس علوم دینی – قرآنی؛ درباره کرامت و لقب «باب المراد» حضرت جواد الائمه (ع) گفت: معنی «باب الحوائج» منسوب به ائمه اطهار (ع) به این معنا نیست که هرکس متوسل به این بزرگواران شود، حتما مشکلش برطرف خواهد شد، بلکه باب المراد بودن یا باب الحوائج بودن تاثیر و برکاتی است که از توجه ما به سیره زندگی اهل بیت (ع) بدست میآید، در واقع حرکت ما در این مسیر باعث جلب نگاه محبت آمیز خداوند به ما و زندگی ماست.
وی با تاکید بر اینکه مهمترین مولفه
«باب الحوائج» بودن، توجه به منش زندگی ائمه اطهار (ع) است، بیان کرد:
امروز موضوع جود و کرم اهل بیت (ع) یکسویه به نظر میرسد، جلب کرامت امامان
معصوم (ع) صرفا به دعا و توسل نیست، بلکه مهمترین آن حرکت در جریان زندگی
آن بزرگواران است. پیش از این، آن کسانی که در دوره امامت حضرت جواد الائمه
(ع) میزیستند، سیره زندگی ایشان را درک کردند و به آن جامه عمل پوشاندند.
امروز هم ما میتوانیم با قدم گذاشتن در مسیر زندگی این امام رئوف (ع)
برکت را در زندگی هایمان جاری کنیم.
روایتی شنیدنی درباره امام حسین(ع) در روز عاشورا

از جمله
ماجراهایی که با آن برخورد میکنیم، ملاقات گروهی از ملائک و اجنه با امام
حسین(ع) برای مبارزه با دشمنان حضرت است که در هر بار امام(ع) به آنها اذن
ورود نداد.
به عنوان نمونه امام صادق(ع) طی روایتی فرمود:
زمانی که اجنه درخواست یاری امام حسین(ع) را به حضرت عرضه داشتند، امام(ع)
فرمود:«به خدا قسم ما باین کار از شما تواناتریم» و بعد استشهاد به آیه42
انفال کردند و فرمودند: «وَ لَکِنْ لِیَهْلِکَ مَنْ هَلَکَ عَنْ بَیِّنَةٍ وَ یَحْیى مَنْ حَیَّ عَنْ بَیِّنَةٍ؛
لکن مرحلهاى است آزمایشى تا راه براى هر کس که هلاک شود و یا زندگى
جاوید یابد، روشن و نمایان شود.» (هدایةالکبری، ص206 و لهوف(ترجمه قهری)،
ص67)
ادامه مطلب ...
امام سجاد علیه السلام از کربلا تا شهادت

قیام بزرگ عاشورا ماندگارترین نهضت اسلامى است که در محرم سال 61 قمرى روى داده است. این نهضت داراى دو مرحله بود.
برهه نخست، آفرینش و شکلگیرى و جهاد و جانبازى و دفاع از کرامت اسلامى و دعوت به اقامه عدل و احیاى دین محمدى و سنت و سیره نبوى و علوى بوده که به رهبرى امام حسین علیه السلام از نیمه ماه رجب سال 60 هجرى آغاز و در دهم محرم سال 61 هجرى به فرجام رسید.
مرحله دوم، دوره پیام رسانى و تثبیت ارزشهاى نهضت و عرصه جهاد فرهنگى و تبیین آرمانهاى آن قیام مقدس بود که به رهبرى امام على بن الحسین علیهما السلام تداوم یافت.
امامت شیعه و رهبرى نهضت کربلا در عصرى به امام سجاد علیه السلام منتهى گشت که او به همراه نزدیکترین افراد خاندان آل على علیهم السلام به اسارت مىرفتند.
آل على علیهم السلام آماج تیرهاى ستم و تهمت و افترائات سیاستمداران بنى امیه قرار داشتند،
ارزشهاى دینى دستخوش تحریف و تغییر امویان قرار گرفته، روحیه شجاعت و حمیت اسلامى و باورهاى دینى مردم سست، احکام دینى بازیچه نالایقان اموى شده، خرافه گرى رواج یافته، روحیه شهامت وشهادت طلبى در زیر شلاق و شکنجه و ارعاب امویان محو گشته بود. ادامه مطلب ...