نمونه ای از اخلاق والای امام صادق علیه السّلام

امام صادق علیه السّلام به مرتبه بزرگی از اخلاق والای اسلامی و انسانی دست یافته بود. امام علیه السّلام به واسطه همین اخلاق خوب، که امتداد اخلاق بزرگ منشانه جدّش رسول خدا- که همین اخلاق موجب برتری او بر سایر پیامبران گردیده بود - توانسته بود دل های مردم را به دست آورده، و عواطف و محبّت آنان را به خود جلب نماید.
نشانه این مکارم اخلاق و بلندطبعی آن حضرت، این بود که به کسانی که به ایشان بدی روا می داشتند، خوبی و احسان می نمود. روایت شده است در ایام حج، یکی از حاجیان به گمان اینکه همیان یا کیسه پول خود را گم کرده است، به جست وجوی آن پرداخت و چون در مسجد پیامبر جز امام صادق که مشغول نماز بود کسی را ندید و آن حضرت را نمی شناخت، در آن حضرت درآویخت که تو همیان مرا برداشته ای.
8 اصل اخلاقی پیامبر اکرم (ص) در ارتباط با
مسائل اجتماعی و رفتاری

پرداختن به سیره عملی و شیوه زندگی انبیا و اولیاء الله و آشنایی با ارزش های اخلاقی و انسانی آنها می تواند انسان گم شده در وانفسای دنیای مدرن با ارزشهای التقاطی و متناقض نجات بخش باشد.
شایسته ترین الگو
پیامبر اعظم(ص) به دلیل داشتن «خُلقٍ عَظیم[1]» و «رَحمَةٌ لِلعَالَمین[2]»، نمونه و الگوی مکارم اخلاقى براى تمام انسان ها در تمام دوران ها بوده است. آن حضرت به عنوان بهترین و کامل ترین اسوه ی راستین بشریّت، نسبت به تمام مردم بسیار دلسوز، صمیمی و مهربان بود. در راستای متخلق بودن به اخلاق و کردار کریمانه بود که حضرت در طول 23 سال نبوت توانست، دل های گمراه بسیاری را شیفته مکتب اسلام کند.
در بیان عظمت پیامبر اکرم(ص) می توان گفت که خداوند برای تکریم و تجلیل مقام آن حضرت، در قرآن با لقب های بی همتایی، مانند؛ «یا ایّها الرَّسول» و «یا ایّها النَّبی»، از ایشان یاد می کند.
امشب چه شبی است...؟!

امشب،
جبرئیل امین، دستی در نور و دستی در آینه دارد. شبی است که آفتاب حجاز، سر
از مشرق روشنایی برمی آورد و این شب بی سحر را فرمان هجرت می دهد.
امشب
چه شبی است، شب بی تکرار عبداللّه و اینک، از او فرزندی خواهد آمد که
جهان را بر پله اول خراجش نهادند تا او بپذیرد و آسمان را طفیلی آستانش
گذاشتند تا قدرش، عالمی را حیران نماید. مردی می آید تا بهار، بر قدمهایش
بوسه زند و پرنده های یخبسته پاییز، بار دیگر سرود میلادش را تکثیر کنن و
حجاز، از نوازش دستانش، این شهرت پنهان را از او هدیه گیرد.
او می آید تا غبار را از پیراهن انسانیت بتکاند و تبسم خود را بر آینه ها حک کند.
می آید تا پرده از راز پنهان خلقت براندازد و لبانش، کلام خدا را به پهنه گیتی آواز دهد.
می آید تا نخلستانها، آمدنش را سرک بکشند و دختران به ناحق دفن شده، از او عزت و شکوه گیرند.
آری!
امشب محمد صلی الله علیه و آله می آید تا آوازهای شادی و شور، از
حنجره خشک و ماسیده مکه پخش شود و جهان، طلوع تازهای را بنگرد؛ طلوعی را
که هیچ آفتابی توان خلقش را ندارد.
ادامه مطلب ...
در خواندن فاتحه برای اموات چه سورههایی را باید خواند؟

به طور کلی خواندن قرآن برای اموات - هر آیه و سورهای که باشد و اهدای ثواب آن به مردگان مورد تأکید و سفارش روایات است:
پیامبر
اسلام(ص) در این زمینه میفرماید: کسی که آیهای از قرآن را بر قبری از
قبرهای مسلمانان قرائت کند، خداوند ثواب هفتاد پیامبر(ع) را به او خواهد
داد. و هر کسی که برای اهل قبور دل بسوزاند از آتش جهنم نجات خواهد یافت و
در حال خنده و خوشحالی داخل بهشت خواهد شد. [1]
اما در عین حال، روایاتی وجود دارند که بر آیات و سورههای خاصی تأکید بیشتری میکنند؛ مانند:
1. کسى
که «انا انزلناه» را هفت مرتبه نزد قبر مؤمنى بخواند، خداوند متعال
فرشتهاى را به آنجا فرستاده تا خدا را در همان مکان عبادت کند و براى
خواننده و میّت ثواب عبادت آن فرشته منظور مىشود.[2]
سه ندای آسمانی در آخرالزمان در بیان امام رضا(ع)

از مهمترین
موضوعاتی که هر کدام از اهلبیت(ع) در زندگی با برکتشان با آن مواجه بودند و
در آن فضا زندگی میکردند، موضوع مهدویت و امر ظهور بود. از این رو در
دستهبندی موضوعی احادیث ائمه(ع) موضوع آخرالزمان و ظهور بیشترین تعداد
احادیث را به خود اختصاص دادهاند. بنابراین بجاست که توجه بیشتری به این
گنجینههای عظیم معرفتی شود و روی آن مطالعات کاربردی صورت گیرد تا بتوان
معارف آن را وارد زندگی شیعیان کرد.
به مناسبت ایام شهادت امام رضا(ع) یکی از احادیث منسوب به حضرت درباره مهدویت و امر ظهور مورد بررسی قرار میگیرد.
حسن بن محبوب از امام رضا(ع) نقل میکند: «لا جرم آشوب «صمّاء صیلم»
رخ مىدهد که زیرکان و اشخاص با احتیاطى که از خواص ما هستند به آن ورطه
کشیده مىشوند و این به هنگامى است که شیعیان، سومین (امام) از اولاد مرا
از دست بدهند.
اهل آسمان و زمین بر وى مىگریند و
چه بسیارند مؤمنینى که موقع از دست رفتن «ماء معین» آب صاف و زلال و جارى
(قائم) متأسف و تشنه و حیران و محزون هستند. گویا آنان را مىبینم که
ندایشان مىکنند و آن صدا از دور شنیده مىشود؛ چنان که از نزدیک شنیده
مىشود و آن صدا براى اهل ایمان رحمت و براى کافران عذاب است.
حسن بن محبوب عرض کرد: آن صدا چیست؟ فرمود: در ماه رجب سه صدا از آسمان شنیده مىشود:
آیا واقعا فرشتگان الهی، از جنس زن هستند؟

مى خوانیم که مشرکان عرب، فرشتگان را،
دختران خدا مى پنداشتند («وَ یجْعَلُونَ للَّهِ الْبَنَتِ سبْحَنَهُ وَ
لَهُم مَّا یَشتهُونَ») یا بدون ذکر انتساب به خداوند آنها را از جنس زن مى
دانستند، در سوره زخرف آیه 19 مى خوانیم «و جعلوا الملائکة الذین هم عباد
الرحمن اناثا»: فرشتگان را که بندگان خدا هستند زن مى پنداشتند و در سوره
اسراء آیه 40 مى فرماید: «ا فاصفاکم ربکم بالبنین و اتخذ من الملائکة
اناثا: آیا خداوند به شما پسرانى داده و از فرشتگان ، دخترانى انتخاب کرده
است ).
این پندار ممکن است بقایاى خرافاتى باشد که از اقوام گذشته
به عرب جاهلى رسیده بود، و نیز ممکن است به خاطر این بوده که فرشتگان از
نظرها مستورند و این صفت بیشتر در زنان وجود داشت، و لذا به گفته بعضى
اینکه عرب، شمس (خورشید) را مؤنث مجازى و قمر (ماه ) را مذکر مجازى مى گوید
به خاطر این است که قرص آفتاب در میان نور خیره کننده اش آنچنان پوشیده
است که نگاه کردن به آن آسان نیست در حالى که قرص ماه کاملا نمایان است.
این احتمال نیز وجود دارد که لطافت وجود فرشتگان، سبب این توهم شده بود چرا
که زن نسبت به مرد جنس لطیف ترى است.
ادامه مطلب ...
شرح شهادت امام رضا (ع) در منابع اسلامی

در روایتی از اباصلت آمده است: «مأمون، امام رضا (ع) را فراخواند و آن حضرت را مجبور کرد از انگور بخورد. آن حضرت به واسطه آن انگور مسموم شد.»
درباره نحوه شهادت امام رضا (ع)،
بیشتر عالمان شیعه و همچنین تعداد زیادی از علمای اهل سنت، قائل هستند که
آن حضرت مسموم و شهید شده است. البته درباره عامل شهادت امام هشتم،
اختلافنظرهایی وجود دارد؛ اما قول مشهور این است که آن حضرت، توسط «مأمون»
خلیفه عباسی مسموم و به شهادت رسید.
برخی از علمای اهل سنت بر این نظرند
که مأمون، امام رضا (ع) را مسموم نکرده است و برای این گفته خود دلائلی هم
ذکر میکنند. از جمله آن دلائل این است که مأمون دختر خود را به همسری امام
جواد (ع) درآورد. مأمون به برتری امام رضا (ع) در برابر علما استدلال
میکرد. بعد از درگذشت امام رضا (ع) مأمون بسیار ناراحت و غمگین بود و...
در ادامه خواهیم گفت که به هیچ یک از دلائل در این رابطه نمیتوان استناد کرد.
آیا پیامبر گرامی اسلام (ص) به شهادت رسیدند؟

دلایل بسیاری از کتب روایی و تاریخی؛ چه از شیعه و چه از
اهل سنت وجود دارد که شهادت ناشی از مسمومیت پیامبر اکرم (ص) را تأیید می
نماید، اما به این نکته نیز باید توجه داشت که اگر شهادت را همانند آنچه
قرآن کریم بیان فرموده؛ به معنای کشته شدن در راه خدا و رسول تعریف نماییم،
بدیهی است که مقام و منزلت شخصی "پیامبر" که کشته شدن در راه اطاعت او
شهادت است، به مراتب بالاتر از مقام شهیدان خواهد بود، هرچند که آن مرد
الاهی با مرگ طبیعی از دنیا رحلت نموده باشند.
پاسخ تفصیلی
پرسش شما را می توان از دو منظر بررسی کرد:
1.
آیا دلیل قابل اعتمادی از کتب شیعه و اهل سنت، مبنی بر شهادت پیامبر اکرم
(ص) می توان یافت، علاوه بر آن، کیفیت شهادت ایشان چگونه بوده است؟
2. آیا بر فرض این که پیامبر (ص) به شهادت نرسیده باشند، این موضوع از ارج و قرب ایشان نزد پروردگار خواهد کاست؟!
به همین ترتیب، به بررسی موارد فوق می پردازیم:
1.
در ارتباط با بخش اول، باید گفت که دلایل بسیاری وجود دارد که شهادت ناشی
از مسمومیت پیامبر (ص) را تأیید می نمایند. این دلایل و روایات، از تواتر
معنوی برخوردارند؛ یعنی هرچند که الفاظ و توصیفات آنها کاملاً با یکدیگر
مشابه نیستند، اما از مجموع آنها، می توان موضوع مورد بحث را ثابت نمود.
اکنون به تعدادی از این روایات با استناد به کتب فریقین اشاره می نماییم:
ادامه مطلب ...
چند نمونه از فضائل اخلاقی امام حسن علیه السلام

فضائل امام حسن مجتبی علیه السلام
اخلاق،
دستمایه سترگ هدایت است. زندگی کوتاه دنیا در پرتو آموزه های اخلاقی، خود
بهشتی برین می شود. انسان برای رسیدن به رشد، کمال و بالندگی اخلاقی به
شناخت نیاز دارد. شناخت، گاه از راه تحصیل معارف اخلاقی و گاهی از راه
شناخت نمونه های عملی و به تعبیر دیگر، الگوهای اخلاقی ایجاد می شود.
قرآن، حدیث و سیره معصومان: برترین منابع شناخت معارف اسلام اند.
پیشوایان پاک دین، به دلیل بهره مندی
از ویژگی عصمت و دوری از عصیان و اشتباه، برترین مربیان اخلاق برای انسان،
به ویژه برای دوستداران و پیروان خود به شمار می روند. ایشان، بهترین الگوی
اخلاقی به دور از هر گونه کژی برای انسان اند. در این مطلب چند نمونه از
ویژگیهای اخلاقی امام حسن مجتبی(ع) ذکر می شود.
1. عبادت
امام
صادق(ع) در بیان حال معنوی ایشان می فرمود: امام مجتبی(ع) عابدترین مردم
زمان خود بود. بسیار حج به صورت پیاده و گاه با پای برهنه به جای می آورد.
همیشه او را در حال گفتن ذکر می دیدند و هر گاه آیه «یا أَیُّهَا الَّذینَ
آمَنُو» را می شنید، پاسخ می گفت: «لَبَّیْکَ اللَّهُمَّ لَبَّیْک» (خداوند! گوش به فرمان توام.)[1]
آن امام همواره در قنوت نمازش، بسیار
دعا می کرد و خدا را این گونه می خواند: «ای پناهگاه درماندگان! فهمها در
درک تو حیران و دانشها در برابر تو ناتوان و نارساست. تو پروردگار زنده و
قیّومی که جاودانه است. تو خود می بینی آنچه را که می دانی و در آن کار،
دانا و بردبار هستی.
ادامه مطلب ...