علت وفات حضرت زینب(س) چه بود؟

همسر گرامی حضرت زینب (س)، عبداللّه فرزند جعفر بن ابیطالب، بود
حضرت
زینب(س) بانویی که نه تنها در زنان، بلکه در مردان عالم، کمتر نظیرش را
میتوان دید. توانا بانویی که عالیترین نمونهای از شهامت و دلیری، دانش
و بینش، کفایت و خردمندی، قدرت روحی و تشخیص موقعیت بوده و هر وظیفهای از
وظایف گوناگون اجتماعی را که به عهده گرفت، به خوبی انجام داد.
در
تاریخ وفات حضرت زینب کبری(س) سومین فرزند امیرمومنان حضرت علی(ع) اختلاف
نظر وجود دارد، اما مشهور این است که آن حضرت در 15 رجب سال 62 هجری روز
یکشنبه وفات کرده است.
یکی از سوالاتی که در ارتباط با
حضرت زینب(س) ،آن بانوی بزرگوار و بی مثال مطرح میشود که البته محققان و
پژوهشگران تاریخی به آن پاسخ دادهاند درباره چگونگی وفات ایشان است.
باید
گفت: براساس برخی از نوشتهها آن حضرت مریض شد و به طور طبیعی وفات کرد1"
و این احتمال طبیعیتر به نظر میرسد چون آن حضرت آن همه سختی و مصیبت دید
و در سایه آنها بیمار شد.
ام داوود کیست و عمل آن چیست؟

عمل امّ داود یکی از اعمال مستحبی پانزدهم رجب است
نیمه رجبالمرجب ، سومین روز از ایام
البیض است، مومنان و مخلصان علاوه بر توجه ویژه به ماه رجب و بهره برداری
از آن، فرصت نیمه رجب را غنیمت شمرده و هم نوا با معتکفان اعمال ویژه این
روز برای تقرب بیشتر به ذات باریتعالی به جا میآورند.
یکی از اعمال سفارش شده برای امروز عمل ام داوود است که در ادامه به آن خواهیم پرداخت.
ام داوود کیست؟
فاطمه معروف به ام داوود، مادر داوود پسر زاده امام حسن مجتبی (ع) و مادر رضاعی امام صادق (ع) بوده است.
ام
داوود ماجرایش را چنین نقل کرده است: منصور دوانیقی لشکری به مدینه فرستاد
و با محمدبن عبداللّه بن حسن مثنی جنگید و او و برادرش ابراهیم را کشت.
منصور
همچنین عبداللّه محض، پدر محمد و ابراهیم را با تعدادی از سادات حسنی
دستگیر و اسیر کردند و به بند و زنجیر کشیده بودند و فرزند من داوود هم در
میان آنان بود که او را از مدینه به بغداد منتقل نمودند و به سیاه چال
زندان انداختند.
ادامه مطلب ...
امام علی علیه السلام، مردی فراتر از شعار

مولای
متقیان علی علیه السّلام الگوی تمام نمای سیره رفتاری پیامبر عظیم الشأن
اسلام صلی الله علیه وآله است. امـام عـلى عـلیـه السـّلام تـلاش مـى کـرد
تـا چـونـان رسـول خـدا صـلى الله عـلیـه و آله بـخـورد و بـیـاشـامـد و
زنـدگـى کـنـد.
سفره ای ساده و بی ریا
امام
على علیه السّلام تهیدست نبود، از دسترنج خود تولید فراوانى داشت وقتى
فقراء و یـتـیـمـان را دعـوت مـى کرد، بر سر سفره انواع غذاهاى رنگارنگ مى
گذاشت ، و همگان را دعوت به تناول غذاها مى کرد، امّا خود بر سر همان سفره
، نان خشک مى خورد.


|
و خداوند علی(علیه السلام) را آفرید ... |
...
جمعه بود، و سیزدهم ماه رجب از سال دهم قبل از بعثت. جهان با لحظه حساس
تاریخ خود، هنوز ده سال فاصله داشت، باید این لحظه حساس با بعثت رسول خدا
تکوین یابد و نقطه عطفی در تاریخ بشریت بوجود آورد. نقطه ای که دنیای کهنه و
فرسوده را از دنیای جدیدش جدا کند. خداوند در تدارک مقدمات این جهش تاریخی
بود.
جهش های عظیم تاریخی جز با دست های برومند رجال تاریخ انجام
نمی گیرد. و این سنت الهی است که تحولات تکاملی، از وجود رجال برگزیده بشر،
منشاء گیرند، رجالی که علی رغم شرایط نامساعد موجود، به تکاپو و تلاش بر
می خیزند و فریاد خود را از اعماق اجتماع سر می دهند، و با این فریاد لرزه
ای شکننده بر ارکان نظامات فرسوده و نابسامان موجود می افکنند. طنین این
فریاد است که مغزها را تکان می دهد و آنها را به جنب و جوش و حرکت می
اندازد، مغز های مرده، زنده می شوند و در پرتو این زندگی پرده ها را بر می
درند و چشم اندازهای نوی در برابر خود مشاهده می کنند.
جهان به سوی
سرنوشت خود به پیش می رفت. سرنوشتی که قلم قضای الهی تحولی درخشان بر آن
ترسیم کرده بود. بنا بود این تحول با دست توانای پیغمبر بنیان گذاری شود، و
در عین حال مردی نیرومند لازم بود که این تحول را جاودان سازد.
مردی که با اصول و فروع کلیات و جزئیات این تحول را در وجود خویش تجسم دهد.
مردی که این صلاحیت و شایستگی را داشته باشد که بگوید: "من قرآن ناطقم".
ادامه مطلب ...
برای چه قرآن می خوانیم ؟

قرآن سخن خداوند با انسان و دوای درد بشریت است و
اگرانسانی بخواهد بداند که سخن خدا با او چیست ،به قرآن مراجعه می کند و
آن را می خواند.
در عین حال قرائت قرآن ، اهمیت دادن به آیات الهی
، انس با قرآن و آشنائی با آن ،محفوظ ماندن قرآن از خطر تحریف ، یافتن
درسهای زندگی در قرآن و بکارگیری آن است.
تلاوت واقعی قرآن آن است
که انسان ، معبود رادر آن مشاهده نماید. مرحله نازله مشاهده معبود آن است
که در صفحه ضمیر و قلب عابد، چیزی جز علاقه به معبود نباشد. و انسان می
تواند به خوبی تشخیص دهد که آیا در قلبش چیزی جز خدا هست یا نه؟
امام
سجاد(ع) فرمود “لَو مات مَن بَین المَشرق و المَغرب لَما استَوحشت بَعد
أَن یَکون القرآن مَعی” (۱) “اگر همه مردمی که بین مشرق و مغرب عالم وجود
دارند از بین بروند و کسی روی زمین نباشد و من تنها باشم، چنانچه قرآن با
من باشد هرگز احساس وحشت نمی کنم.”
ادامه مطلب ...
تاثیر نماز بر بدن انسان

نماز پل ارتباطی قوی بین خداوند و نمازگزار ایجاد می
کند. در هنگام نماز انسان با حالتی تمنا گونه درخواست خود را ابراز می
دارد که باید علت این حالت را بررسی کرد. خداوند در قرآن می فرمایند:
الَّذِینَ آمَنُوا وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِکْرِ اللَّهِ أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ (٢٨)رعد
” آن ها که ایمان آورده اند، دل هایشان با یاد خدا آرام می گیرد، به درستی که با یاد خدا دل ها آرام می گیرد.” سوره رعد آیه ۲۸
همچنین خداوند در جای دیگری می فرمایند:
أَقِمِ
الصَّلاهَٔ لِدُلُوکِ الشَّمْسِ إِلَی غَسَقِ اللَّیْلِ وَقُرْآنَ
الْفَجْرِ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ کَانَ مَشْهُودًا (٧٨)وَمِنَ اللَّیْلِ
فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَهًٔ لَکَ عَسَی أَنْ یَبْعَثَکَ رَبُّکَ مَقَامًا
مَحْمُودًا (٧٩) اسرا
ادامه مطلب ...
دو نکته مهم در اعتکاف

بهترین زمان برای اعتکاف دهه آخر ماه مبارک رمضان، و ایام البیض ماه رجب است
اعتکاف چیست؟
اعتکاف در لغت به معنای اقامت کردن و ماندن در جایی و ملازم بودن با چیزی است، ولی در شرع اسلام، اقامت در مکانی مقدس به منظور تقرب جستن به خداوند متعال است. اعتکاف مخصوص دین اسلام نیست، بلکه در ادیان الاهی دیگر وجود داشته و در اسلام نیز استمرار یافته است، اگرچه ممکن است در شرع مقدس اسلام پاره ای از خصوصیات و احکام و شرایط آن تغییر یافته باشد.
اعتکاف از نظر زمان محدود به وقت خاص نیست، تنها از آن رو که لازمه اعتکاف، روزه گرفتن است، باید در زمانی اعتکاف شود که شرعاً بتوان روزه گرفت. پس هر گاه روزه گرفتن صحیح باشد، اعتکاف نیز صحیح است، ولی بهترین زمان برای اعتکاف دهه آخر ماه مبارک رمضان، و ایام البیض ماه رجب است. اعتکاف از نظر مکان محدودیت خاص دارد. نظریه معروف آن است که اعتکاف تنها در یکی از مساجد چهارگانه (مسجدالحرام، مسجدالنبی، مسجد کوفه و مسجد بصره) جایز است، ولی گروهی از فقها اعتکاف در مسجد جامع هر شهر و منطقه را نیز روا دانسته اند.


ولادت امام جواد علیه السلام مبارکباد

نهمین امام شیعیان نام مبارکش محمد است و القاب و کنیههای فراوانی دارد؛ مشهورترین لقبش جواد و هادی است و معروفترین کنیهاش ابوجعفر. امام جواد علیه السلام در ماه رجب سال 195 هجری قمری در مدینه چشم به دنیا گشود.
- تاریخ ولات امام جواد (ع)
همه مورخین محل ولادت امام جواد علیه السلام را مدینه طیبه میدانند ــ در سال 195 هجری قمری؛ اما در ماه و روز ولادت آن امام اختلاف نظر وجود دارد: برخی همانند محدث کلینی در کتاب کافی، شیخ مفید در ارشاد، شهید ثانی در کتاب دروس، ولادت امام جواد را در ماه رمضان سال 195 هجری قمری میدانند و روز ولادت را معین نکردهاند.
همچنین
دربارهی روز تولد، برخی معتقد به شب جمعه، شب نوزدهم ماه رمضان سال 195
هستند و برخی دیگر به نیمه ماه رمضان. شیخ طوسی نیز در کتاب مصباح میگوید
امام جواد در روز دهم ماه رجب سال 195 هجری قمری متولد شده است.
در میان اقوال ، فرازی از دعای ناحیه مقدس ، قول شیخ طوسی را تایید می نماید آنجا که حضرت می فرمایند: " اللهم انی اسئلک بالمولدین فی رجب محمدبن علی الثانی و ابنه علی بن محمد المنتخب ."
ادامه مطلب ...