در انتظار خورشید

در انتظار خورشید   وجود مصلح جهانی، باوری عمومی مصلح کل عشق و علاقه به صلح و عدالت در درون جان همه انسان ها وجود دارد؛ لذاعقیده به وجود مصلح کل و انتظار ظهور وی که نتیجه آن استقرار صلح و عدل در سراسر جهان است، امری فطری و طبیعی است که با آفرینش هر انسانی همراه است و اختصاص به گروهی خاص ندارد. پیروان همه ادیان براساس فطرت ذاتی خود، انتظار روزی را می کشند که نجات دهنده ای بزرگ، جهان را از ظلم ظالمان نجات دهد و اوضاع آشفته جهان را اصلاح کند. تمام ادیان مختلف جهان از ظهور مصلح و نجات دهنده ای جهانی سخن می گویند که به جنایت ها و خیانت های انسان ها خاتمه خواهد داد و نابسامانی و ناامنی را نابود خواهد کرد. عقیده به ظهور مصلح بزرگ آسمانی در پایان جهان، اعتقادی عمومی و مشترک میان همه امت ها، ملت ها وپیروان ادیان است. مصلح کل در قرآن عموم امت اسلامی معتقدند که براساس وعده های قرآن، در آخرالزمان مردی از خاندان پیامبر صلی الله علیه و آله ظهور خواهد کرد که سراسر زمین را از عدل و داد پر می کند. چنان که در قرآن کریم آمده، ظهور این مصلح کل ضرورتی اجتناب ناپذیر است که سرانجام بایدظاهر شود و با تشکیل حکومتی جهانی و اسلامی، دین اسلام را گسترش داده و بر کلیه ادیان غلبه کند. بدین ترتیب است که حزب اللّه بر لشکریان شیطان غلبه نموده و زمامداری جهان به دست صالحان و پاکان می افتد. در قرآن کریم آیات متعددی وجود دارد که برخی با دلالت روشن و برخی با بیان تأویل و تفسیر از سوی ائمه اطهار علیه السلام ، بر وجود مصلح کل و مهدی موعود (عج) دلالت دارند. در سایه حکومت مهدی (عج)، ظلم و جور ریشه کن شده و برابری و برادری و عدالت همه جا را فرا می گیرد.

امان از ظلم سفیانی

امان از ظلم سفیانی

زمین میسوزد از این فتنه های آل سفیانی

                        جهنم گشته دنیا زین همه افعال شیطانی

همه جا جنگ وظلمت جهل وعصیان خون وخونریزی

                     خشونت گشته فرهنگ وتمدن گشته عریانی

زمکرصهیون وجهل خوارجهای وهابی

                          سیه گشته زفعلشان سیمای مسلمانی

رسدازغزه لبنان ویمن بحرین عراق وشام

                           صدای ناله وفریاد(امان از ظلم سفیانی)

دریده تیغ تکفیری گلوی خسته ی اسلام

                          رسیده جانمان برلب ازاین افعال حیوانی

دراین تاریکی وظلمت خدایا یاور ما کو

                         کجاست آن منجی آخر،آن خورشید ربانی

.
الهم عجل لولیک الفرج والعافیة والنصر:آمین

شعر:محسن حسینی

سه سنگی که از بهشت به زمین آمده

سه سنگی که از بهشت به زمین آمده

 سه سنگ بهشتی
امام باقر علیه السلام فرمود: «نزلت ثللاثة أحجار من الجنة: مقام إبراهیم و حجر بنى إسرائیل، و الحجر الأسود»؛ سه سنگ اند که از بهشت نازل شده اند. آن سه عبارتند از: مقام ابراهیم [6]، سنگ بنی اسرائیل [که در آیه به آن اشاره شده است] و حجرالاسود که وقتی خدا آن را به ابراهیم علیه السلام سپرد از کاغذ هم سفیدتر بود و در اثر خطاهای بنی آدم سیاه شد. [7]

وَبَآوُوْاْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ ذَلِکَ بِأَنَّهُمْ کَانُواْ یَکْفُرُونَ بِآیَاتِ اللَّهِ وَیَقْتُلُونَ النَّبِیِّینَ بِغَیْرِ الْحَقِّ ذَلِکَ بِمَا عَصَواْ وَّکَانُواْ یَعْتَدُونَ(61/ بقره)

بنی اسرائیل سزاوار خشم خدا شدند و این به سبب آن بود که آنان همواره به آیات خدا کفر مى ‏ورزیدند و پیامبران را به ناحق مى ‏کشتند. دلیل این [کفرورزى و کشتن پیامبران‏] آن بود که [از فرمانِ من‏] سرپیچى نمودند و پیوسته [از حدود حق‏] تجاوز مى‏کردند.
 

چگونه در قرآن، مرگ و عذاب های جهنم جزو نعمت های الهی به حساب آمده است؟

چگونه در قرآن، مرگ و عذاب های جهنم جزو نعمت های الهی به حساب آمده است؟

پرسش
در سوره الرحمن آیاتی را ذکر می کند و سپس می گوید: "فَبأَىّ‏ِ ءَالَاءِ رَبِّکُمَا تُکَذِّبَانِ". اما در این بین آیاتی را می بینیم که با این سبک سازگار نیستند.

از جمله آیات 35، 41، 44 همین سوره، حال آیا این سیاق منتفی است، یا این که اینها در زمره نعمت های الهی قرار می گیرند؟ در صورت دوم لطفا توضیح دهید.

سوره الرحمن به طور کلى بیانگر نعمت هاى مختلف "معنوى" و "مادى" خداوند است که بر بندگان خود ارزانى داشته و آنها را غرق در آن ساخته است، به گونه اى که مى‏توان نام این سوره را "سوره رحمت" یا "سوره نعمت" گذارد؛ و به همین دلیل با نام مبارک "الرحمن" که رحمت واسعه الاهى را بازگو مى‏کند آغاز شده است.[1]

اما هر خلقتی برای این که بتواند در زمره نعمت قرار گیرد، لازم نیست در تمام موارد موجب راحتی و خوشی باشد، بلکه برای نعمت بودن همین بس که خیر بیشتری داشته باشد و وقتی که آن را به صورت کلی در نظر می گیریم، می بینیم سود آن بیشتر از ضررش است، هرچند گاهی در موارد خاص موجب عذاب نیز شده باشد.
 

زندگی نامه حضرت علی اکبر (ع)

زندگی نامه حضرت علی اکبر (ع)

حضرت علی اکبر (ع) فرزند ابی عبدالله الحسین (ع) بنا به روایتی در یازدهم شعبان،(1)سال 43 قمری در مدینه منوره دیده به جهان گشود.پدر گرامی اش امام حسین بن علی بن ابی طالب (ع) و مادر محترمه اش لیلی بنت ابی مرّه بن عروه بن مسعود ثقفی است.(2)او از طایفه خوش نام و شریف بنی هاشم بود و به بزرگانی چون پیامبر اسلام(ص)، حضرت فاطمه زهرا(س)، امیر مؤمنان علی بن ابی طالب(ع) و امام حسین (ع) نسبت دارد.

ابوالفرج اصفهانی از مغیره روایت کرد: روزی معاویه بن ابی سفیان به اطرافیان و هم نشینان خود گفت: به نظر شما سزاوارترین و شایسته ترین فرد امت به امر خلافت کیست؟ اطرافیان گفتند: جز تو کسی را سزاوارتر به امر خلافت نمی شناسیم! معاویه گفت: این چنین نیست.
بلکه سزاوارترین فرد برای خلافت، علی بن الحسین(ع)است که جدّش رسول خدا(ص) می باشد و در وی شجاعت و دلیری بنی هاشم، سخاوت بنی امیه و فخر و فخامت ثفیف تبلور یافته   است. (3)

صدای شهادتین کودکان مظلوم یمن قبل از بمباران سعودی ها

صدای شهادتین کودکان مظلوم یمن قبل از بمباران سعودی ها

اشک های این کودکان یمنی

تقدیم به لبخند ها و تبریک گفتن های رسمی بعضی ها..

صدای شهادتین کودکان مظلوم یمن قبل از بمباران سعودی ها

اشک های این کودکان یمنی

تقدیم به لبخند ها و تبریک گفتن های رسمی بعضی ها..

حجم : ۵٫۵ مگابایت

ابالفضل العباس علیه السلام، قمر منیر بنی هاشم

ابالفضل العباس علیه السلام، قمر منیر بنی هاشم

چهارم شعبان زادروز فرخنده حضرت ابالفضل العباس علیه السلام است. امامزاده ای که در میان اهل بیت ع از جایگاه والایی برخوردار است.

خاندان حضرت عباس (ع):

در سال ۲۶ هجری قمری، حضرت عباس (ع) پایه عرصه گیتی نهاد. مادر گرامیش فاطمه، دخت حزام بن خالد بن ربیعه بن عامر کلبی و کنیه اش (ام البنین) بود.
چند سال پس از شهادت حضرت فاطمه (س) بود، که امیرالمومنین از برادرش عقیل، که به اصل و نسب قبایل آگاه بود، درخواست کرد زنی را از دودمانی شجاع برای او خواستگاری کند و عقیل، فاطمه کلابیه (ام البنین) را برای آن حضرت خواستگاری کرد و ازدواج صورت گرفت.

امیرالمومنین (ع) از این بانوی گرامی، صاحب چهار پسر به نامهای عباس، عثمان، جعفر و عبدالله شد.
عباس (ع) ازبرادران دیگرش بزرگتر بود و هر چهار برادر به امام خویش، حسین (ع) وفادار بودند و در روز عاشورا در راه آن امام جان خود را نثار کردند.
ارادت قلبی ام البنین (س) به خاندان پیامبر (ص) آنقدر بود که امام حسین (ع) را از فرزندان خود بیشتر دوست می داشت؛ بطوری که وقتی به این بانوی گرامی خبر شهادت چهار فرزندش را دادند فرمود: مرا از حال حسین (ع) باخبر سازید و چون خبر شهادت امام حسین (ع) به او داده شد، فرمود رگهای قلبم گسسته شد، اولادم و هر چه زیر این آسمان کبود است، فدای امام حسین (ع). 

ولادت حضرت ابوالفضل (ع)

ولادت حضرت ابوالفضل (ع)



گره گشای علقمه

نـخـسـتـیـن فـرزنـد پـاک بـانـو ام البـنـیـن، سـالار بـزرگـوارمـان ابـوالفـضـل العـبـاس (عـلیـه السـّلام) بـود کـه بـا تـولدش، مـدیـنـه بـه گـُل نـشـسـت ، دنیا پرفروغ گشت و موج شادى ، خاندان علوى را فراگرفت. (قَمَرى ( تـابـنـاک بـه ایـن خـانـدان افـزوده شـده بـود و مـى رفـت کـه بـا فضایل و خون خود، نقشى جاودانه بر صفحه گیتى بنگارد.

هـنـگامى که مژده ولادت عباس به امیرالمؤ منین (علیه السّلام) داده شد، به خانه شتافت ، او را در برگرفت ، باران بوسه بر او فرو ریخت و مراسم شرعى تولد را درباره او اجـرا کـرد. در گوش راستش اذان و در گوش چپ اقامه گفت. نخستین کلمات، بانگ روح بخش تـوحـیـد بـود کـه بـه وسـیـله پدرش پیشاهنگ ایمان و تقوا در زمین ، بر گوشش نشست و سرود جاویدان اسلام ، جانش را نواخت :(اللّه اکبر... لا اله الاّ اللّه (. این کلمات که عصاره پـیـام پـیـامبران و سرود پرهیزگاران است ، در اعماق جان عباس جوانه زد، با روحش عجین شـد و بـه درخـتـى بـارور از ایمان بدل شد تا آنجا که در راه بارورى همیشگى آن ، جان بـاخـت و خـونـش را بـه پـاى آن ریـخـت.

 پیامبر اسلام (ص) از دیدگاه امام صادق(ع)

 پیامبر اسلام (ص) از دیدگاه امام صادق(ع)

حضرت محمد(ص)  در سن چهل سالگى به پیامبری مبعوث شد

 پیامبر اسلام (ص) از دیدگاه امام صادق(ع)
در طول تاریخ بشریت کم تر انسانى وجود دارد که مانند پیامبر اسلام تمام خصوصیات زندگى اش به طور واضح و روشن بیان و ثبت شده باشد.
خداوند متعال در قرآن کریم ـ کتابى که خود حافظ اوست(1) و بدون هیچ تغییرى تا قیامت باقى است ـ با زیباترین عبارات و کامل ترین بیانات, آن حضرت را معرفى نموده و با عالى ترین صفات ستوده است.خداوند متعال مى فرماید: (انک لعلى خلق عظیم); (2) اى پیامبر! تو بر اخلاقى عظیم استوار هستى.
نیز مى فرماید: (محمد رسول الله و الذین معه اشداو على الکفار رحمإ بینهم. ) (3) محمد( ص) فرستاده خداست و کسانى که با او هستند در برابر کفار سر سخت و در میان خود مهربانند.
محققان، تاریخ نویسان و دانشمندان در ابعاد گوناگون زندگى حضرت محمد(ص) سخن گفته اند. اما ائمه (علیهم السلام) با نگاهى ژرف و دقیق سیماى آن شخصیت بى نظیر و دریکتاى عالم خلقت را به تماشا نشسته, به معرفى زندگى, مبارزات و آموزه هاى آن حضرت پرداختند. دراین نوشتار برآنیم تا گوشه هایى از زندگى و شخصیت حضرت محمد(ص) رااز نگاه امام صادق( علیه السلام ) به تماشا بنشینیم.

حضرت محمد (ص) ، آسمانی ‌ترین هدیه‌ی خدا

حضرت محمد (ص) ، آسمانی ‌ترین هدیه‌ی خدا

حدود 600سال از ظهور مسیح می‌گذشت و تعالیم او آغشته به خرافه‌ها و بدعت‌ها و حق فراموشی و هوس محوری شده بود؛
- جهان در آتش جهل و زور و زر و تزویر می‌سوخت؛
- دخترکان معصوم پس از تولد به جای آغوش گرم مادران در گورهای سرد، زنده به گور می‌شدند؛
- زن چون کالایی خرید و فروش می‌شد، به غارت برده می‌شد، به ارث می‌ رسید و حق هیچگونه انتخابی نداشت؛
- قتل و غارت و شبیخون و جنگ، شغل اکثر مردم حجاز بود و کینه و نفرت، طایفه ها را در کام مرگ می‌کشید؛

- کسرایان در ایران برگردن مظلومان آن چنان فشار می‌آوردند که کمر اکثریت مردم در زیر بار ظلم شاهان خمیده بود؛
- هیچ ایرانی خارج از طبقه ی اشراف، حق تحصیل و خواندن و نوشتن نداشت؛
- شاهان خود را سایه ی خدا می‌نامیدند؛ اما بیشتر از دوزخ ابلیس، بندگان خدا را در آتش ستم خویش داغ می‌کردند؛
- کعبه مرکز توحید، تبدیل به بتخانه ای شده بود که 360 شیطان در آن ایستاده بودند و از مرکز توحید، مردم را به بت پرستی می‌خواندند؛